Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2010

ναζί κανείς ή να μη ζει?

Πριν λίγες μέρες έμαθα πώς να ανεβάζω στο μπλογκ βιντεάκια απ’ το you tube.
Φανταστική ανακάλυψη οφείλω να ομολογήσω.
Πλέον ζω για τη μέρα που θα μάθω να βάζω και εγώ υπότιτλους όπως ο φίλος μας ο αιμόφιλος.
Any way…
Το επόμενο βίντεο όμως, δεν χωράει υπότιτλους όπως θα δείτε.

Τις προάλλες με προσέγγισε ένας παραγωγός του μπόλιγουντ, που έφαγε πόρτα από άλλα μπλογκς που δεν χρησιμοποίησαν το υλικό των ταινιών του, και εντυπωσιάστηκα.
Είπα να δώσω μια ευκαιρία στον knbl, και να ανοίξω ένα παράθυρο προς τον ελλαδικό χώρο, σε μια κινηματογραφική σχολή πολλά υποσχόμενη.

Το παρακάτω τρέιλερ είναι ένα μικρό δείγμα.
Ένα δείγμα ικανό όμως, να αναδείξει με την δύναμη των εικόνων και τον κραυγών, την αιώνια πάλη δύο κόσμων.
Δύο κόσμων καταδικασμένων να μην βρεθούν ποτέ.
Τον κόσμο του υπαρκτού,
και τον κόσμο του μη υπαρκτού, κοινώς του ανύπαρκτου.
Ο ψυχικά τυφλός ανύπαρκτος κόσμος, έρχεται να ταυτιστεί και υλικά με την μοίρα του.
Απ’ την άλλη μεριά, ο υπαρκτός κόσμος, χωρίς οπλικές υποδομές, με σωματικές δυσκολίες, αλλά με αστείρευτη ψυχική δύναμη, δίνει την τελική απάντηση στο αέναο ερώτημα.

Ναζί κανείς ή να μη ζει?

Απολαύστε!


Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010

εαν αυτά τα δέντρα μπορούσαν να μιλήσουν



Η ματαιοδοξία του ανθρώπου ή η ματαιοδοξία της εξουσίας;
Η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα;
Απαντήσεις με
Νότες και εικόνες

Σάββατο, 20 Φεβρουαρίου 2010

25 χρονών Αλβανός

Συγνώμη προκαταβολικά.
Σήμερα θα κάνω κάτι που δεν ήθελα να κάνω ποτέ στο blog αυτό.

Θα αναδημοσιεύσω μια ανάληψη ευθύνης.
Μια παλιά για την ακρίβεια ανάληψη, που είχε τοιχοκολληθεί κιόλας πριν από περίπου ένα χρόνο στους τοίχους της πόλης μου.
Ήταν σχεδόν αναπόφευκτη αυτή η ανάρτηση, μετά και την τελευταία κρατική δολοφονία, (τελευταία δημοσιοποιημένη τουλάχιστον) .

Το ελάχιστο όμως που πρέπει να κάνουμε είναι να μην γίνουμε «σταλεγάκιδες».

Nikolla Todi, εσένα κανείς δεν σε προειδοποίησε.




ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΓΕΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ

Προς φιλήσυχουε πολίτες - υπάκοους υπηκόους.

Μετά τα γεγονότα του περασμένου Δεκέμβρη, θεωρήσαμε αναγκαίο να καταστήσουμε ξεκάθαρη τη βασική αρχή που διέπει το σώμα της ελληνικής αστυνομίας, καθώς και ορισμένους στόχους και επιτεύγματα που κατακτήσαμε και κατακτούμε καθημερινά.

Χρόνια τώρα, ως γνωστόν, συνεχίζουμε με αυταπάρνηση να υπηρετούμε πιστά τα αφεντικά μας.
Αυτός άλλωστε, ήταν, είναι και θα είναι ο ιερότερος λόγος της ύπαρξής μας.
Να προστατεύουμε από εσάς αυτούς που αιώνες τώρα σας πίνουν το αίμα...

Άλλωστε, "το έχουμε μέσα μας" σαν πιστά σκυλιά που είμαστε, να δαγκώνουμε το χέρι που πάει να χτυπήσει τον αφέντη μας.

Τιμώντας λοιπόν, με απόλυτη προσήλωση την παραπάνω βασική αρχή, δείχνοντας αμέτρητες φορές υπερβάλλοντα ζήλο και παίρνοντας εμπνευσμένες πρωτοβουλίες σε διάφορες περιπτώσεις, ανακοινώνουμε τα εξής, ή καλύτερα, αναλαμβάνουμε την ευθύνη για χιλιάδες μικρά και μεγάλα εγκλήματα που διαπράττουμε κατά του ανθρώπου σε καθημερινή βάση:

Εμείς είμαστε αυτοί που σας παρακολουθούν με τρόπους που δε χρειάζεται να γνωρίζετε.
Αυτοί που κρατάνε αυτόματα σε κάθε γωνιά της πόλης σας, η χούντα τέλος πάντων, όπως τη λέτε.

Εμείς είμαστε αυτοί που σκοτώνουν χιλιάδες μετανάστες στα σύνορα απλά για εξάσκηση στη σκοποβολή και επειδή είμαστε και "λίγο" ρατσιστές.

Αυτοί που κάνουν εμπόριο λευκής σαρκός και πουλάνε ναρκωτικά στα παιδιά σας.

Εμείς είμαστε αυτοί που σκοτώνουν εν ψυχρώ 15χρονους "εγκληματίες"...

Ζωντανεύουμε ζαρντινιέρες και βασανίζουμε στα τμήματα. Συνεργαζόμαστε άψογα με νεοναζί και παρακρατικούς με κάθε ευκαιρία.
Σε αγαστή συνεργασία με τους συναδέλφους μας δημοσιογράφους, δημιουργούμε κλίμα τρομοϋστερίας.

Παραδίδουμε στίς πορείες μαθήματα χημείας σε μαθητές και φοιτητές. Πρόσφατα παγώσαμε τις έρευνες για τη δολοφονική επίθεση ενάντια στην εργάτρια Κωνσταντίνο Κούνεβα.

Επίσης σας διαβεβαιώνουμε πως μπορείτε να κοιμάστε πλέον ήσυχοι, καθώς τυλίξαμε σε μια κόλλα χαρτί τον υπ' αριθμόν ένα τρομοκράτη Ηλία Νικολάου...

Παίζουμε με τις ζωές σας, γιατί σε τελική ανάλυση μας ανήκουν.


Τετάρτη, 17 Φεβρουαρίου 2010

Γυναίκες στην Πυρά




«Η ανώτερη γνώση των μαγισσών αποδόθηκε στην ικανότητά τους να κάνουν θαύματα, μια ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση. Στην πραγματικότητα, η μάγισσα ήταν το πιο βαθυστόχαστο πνεύμα, η πιο προηγμένη επιστήμονας εκείνης της εποχής...Καθώς η γνώση είναι από πάντα δύναμη, η Εκκλησία φοβήθηκε τη χρήση της στα χέρια των γυναικών και κατάφερε εναντίον της τα πιο θανατηφόρα χτυπήματα.»

Matilda Joslyn Gage, 1893

«Ο αριθμός των μαγισσών και των μάγων έχει γίνει παντού τεράστιος. Αυτού του είδους οι άνθρωποι μέσα στα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί εκπληκτικά.» έγραψε ο Επίσκοπος Jewel τo 1559. «Ο τόπος είναι γεμάτος από μάγισσες. Όλα τα μέρη βρίθουν από αυτές και σε σύντομο χρονικό διάστημα θα κατακλύζουν ολόκληρη τη γη», ισχυρίστηκε ο Αρχιδικαστής Anderson το 1602.

Το κυνήγι μαγισσών ήταν μια σειρά οργανωμένων, συντονισμένων, πολύμορφων, συστημικών επιθέσεων. Η Εκκλησία έδινε τον ορισμό των μαγισσών. Οι γιατροί τις εξέταζαν, τις βασάνιζαν και τις καταδίκαζαν. Οι δικηγόροι απήγγελλαν τις κατηγορίες και επέβλεπαν τις νομικές διαδικασίες. Οι κρατικοί λειτουργοί οργάνωναν τις εκτελέσεις.


«Η μεγάλη ασάφεια της κατηγορίας –το γεγονός ότι ήταν αδύνατο να αποδειχθεί, ενώ την ίδια στιγμή προκαλούσε το μέγιστο τρόμο– σήμαινε ότι μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να τιμωρήσει οποιαδήποτε μορφή διαμαρτυρίας και να γεννήσει υποψίες ακόμη και για τις πιο κοινές όψεις της καθημερινής ζωής».

«Η απόδειξη αυτών των εγκλημάτων είναι τόσο σκοτεινή και τόσο δύσκολη που ούτε μια μάγισσα στο εκατομμύριο θα κατηγορούταν ή θα τιμωρούταν αν η διαδικασία διεπόταν από τους συνηθισμένους νόμους. Αυτή που κατηγορείται για μαγεία δεν πρέπει να αθωώνεται ποτέ».


προσεχώς

από το μωβ καφενείο


Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2010

ωχ παναγίτσα μου!

ξαναπαίζουν στην πόλη!δεν είναι δυνατόν!
οι ms.Rater και τα ποιήματα της Σερράτειας στο μωβ καφενείο!

στο μωβ καφενείο?ναι!
δεν είναι αστείο!
τετάρτη 10 φλεβάρη (αύριο δηλαδή) στις 9 το βράδυ!
είδα και αφίσα!



το μωβ καφενείο λειτουργεί κάθε τετάρτη
στην κατάληψη φάμπρικα υφανέτ.
όλες και όλοι εκεί!

Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2010

το έντερόν μου ήμισυ


Έναρξη
Όλα τα προγράμματα
Microsoft word
Τι ωραία! Υπάρχει άπληστος χώρος (χρόνος δυστυχώς όχι) για να γράψω ότι μου κατέβει!
Για την ακρίβεια θα γράψω για ένα καταπληκτικό γεγονός που μου συνέβη τις προάλλες στο τρένο, και όλο και κάτι που θα μου έρθει παράλληλα θα το κολλήσω.

Ξεκίνησα λοιπόν να πάω στον πάνω μαχαλά πριν κάποιες μέρες..
Πάνω που φτάνω στο σταθμό 5 λεπτά πριν φύγει το τρένο, βλέπω ένα θηρίο ενήμερο να παραγγέλνει καφέ.

-Α! Μαζί ταξιδεύουμε! Τι ωραία! Λέω…
-Ναι! Είναι και η μπούφκα μαζί μου! Λέει το θηρίο…
-Τέλεια θα τα πούμε μέσα αν είναι.

Καθόμαστε στο καφέ του τρένου σαν καλές γριούλες, και σχολιάζουμε ότι μπορούμε να δούμε με τα γυαλιά της πρεσβυωπίας.
Εκεί που χαζεύουμε τα ντιριντίλια που έχουν κατακλύσει τα βουνά της διαδρομής μετά τις πρόσφατες επιθέσεις του στρατηγού ανέμου, θυμήθηκα πως πρέπει να πάω στον τροφοσυλλέκτη της γειτονιάς μου να πάρω τσάι του βουνού να το κλείσω σε ένα γυάλινο βαζάκι για να μπορώ έτσι να το κλωνοποιήσω σε περίπτωση που εξαφανιστεί.
Το ταξίδι κυλούσε ευχάριστα.
Πιάσαμε πολυχρυσοποίκυλτα θέματα και αναλύσαμε το πόσο καυτή μπορεί να γίνει μια πατάτα.
Το θηρίο το ενήμερο μας είπε πως διάβασε κάπου πως το χειμώνα οι μέλισσες κοιτάν απ’ το παράθυρο της κυψέλης την κακοκαιρία και χτυπάν τα δάχτυλα στο τραπέζι τρικ τροκ και βγάζουν ένα βαρύ βουητό (Ζ)(ζ) (Ζ)(ζ) (Ζ)(ζ) που μοιάζει με ροχαλητό αλλά είναι απλή τσατίλα που δεν μπορούν-θέλουν-πρέπει να βγουν έξω και να zzzzzzzzzzzz!!!!!!!!!
Κάτι που συμβαίνει και στην πολιτική.

Ξαφνικά η μπούφκα βλέπει μια σνισνίτσα να πετάγεται κάθετα απ’ το παράθυρο!

«Δεν είναι δυνατόν» λέει
«Χρόνια είχα να δω αυτό το χαριτωμένο πλασματάκι που εξαφανίζεται απ’ το ένα μέρος και εμφανίζεται παραδίπλα και μετά παραδίπλα και πάλι απ’ την αρχή» λέει

Η σνισνίτσα μετά από κάποια δευτερόλεπτα χάθηκε ανάμεσα στα ντιριντίλια, σαν να ανατράφηκε σύμφωνα με τη θεωρία της ταχείας ανάπτυξης με χαρακτηριστικό την κατακλυσμιαία απογοήτευση για τη ζωή.

Ο χρόνος μετά απ’ αυτό το γεγονός συνεχίζει να παραμένει σχετικός…και έτσι οι σνισνίτσες αναπαράγονται με ασταθή περιοδικότητα.

Επίσης.
Γιατί ρε γαμώτο όποτε πάω να ψάξω κάτι που μπορεί να είναι ή εδώ ή εκεί, για παράδειγμα τα κλειδιά μου που ή θα είναι στη μία τσέπη ή στην άλλη, πάντα κοιτώ πρώτα εκεί που δεν είναι! Είμαι τόσο γκαντέμο;
Νομίζω πως θα μου απαντηθεί μάλλον αυτόματα
όταν πιάσω το εαυτό μου να δοκιμάζει σκατά
για να σιγουρευτεί ποια είναι η σοκολάτα..

Ουφ,
Όλο ασύνρετες ασυνδετισίες γράφω.
του μπι ορ νοτ του μπι κοντινουιντ;…;
νοτ του μπι.

Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2010

...

Κάτω απ’ το πάτωμα

Μέσα στο στρώμα

Κάτω απ’ το χώμα


Πάνω απ’ τον ανελκυστήρα

Στα πλαϊνά της σερβιέτας

Μέσα απ’ το δέρμα της


Υπάρχει Υποθέτω Κάτι

Που κρατά σταθερά τα πράγματα

Στη θέση τους

Μα υπάρχει

Ελπίζω

Και άλλο κάτι

Που δεν υπάρχει και υπάρχει

Που έχει όρια και δεν έχει

Αρέσκεται να προσκαλεί την στραβή


Σεισμοί τότε ξηλώνουν πατώματα

Τυφώνες σηκώνουν χώματα


Και το μαχαίρι της κουζίνας εκτρέπεται απ’ τη θέση του

Για μια άλλη σταθερότερη.



Τρίτη, 2 Φεβρουαρίου 2010

έλεγχος; κάμερες; ιδέα μου θα' ναι...

επειδή πολλά πειράματα γίνονται στα σώματά μας
και αν έχουμε λίγο ανοιχτά τα μάτια
μπορούμε να νιώσουμε πόσο χαραγμένα είναι στο πετσί μας