Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2012

"φωκάς"...έτσι όπως πας...

μάλλον θα τις φας...



Βιτρίνα σε κατάστημα στην Ερμού (Αθήνας)











hungry and angry 
eat the rich
shit the chic






thnx sok

Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2012

Golden Virginia



.






Είσαι χίλια διαμάντια
Είσαι μια χούφτα δαχτυλίδια ερωτευμένων
Και κιμωλία για ένα εκατομμύριο σχεδιαγράμματα
Που φτιάχνουν τα παιδιά για να παίξουν κουτσό

Κι εγώ ένα τίποτα.
Ούτε να σκοτώσω δεν μπορώ.
Με εμένα μπορείς μονάχα.
Να σκουντήξεις κάποιον μέχρι θανάτου.

Είμαι ένας ανόητος κασκαντέρ.
Που βουτά με χίλια και στουκέρνει
σ’ έναν τοίχο από φλεγόμενα ιατρικά πορίσματα

Και είσαι όπως σε φανταζόμουν πάντα
Τρία βήματα μπροστά πάντα από μένα
Όπως αρμόζει σε μια βασίλισσα

Και τα κομμάτια μου είναι στριμωγμένα
Σε μια σειρά από βαλίτσες.
Που σαν τα κυνηγόσκυλα περιμένουν το σύνθημα.
ΦΥΓΑΜΕ!







Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2012

.

 .



When it’s missing then you want it more, it isn’t right  
Turning, turning out the door and back to this  
Leave it like it was before and let me out  
Must have been the end of the story
 
Giving it all, giving it all away  
You’re gonna wake up someone  
Well, study it all, the wings, the crowd, your face  
You’re gonna end up like one
 
Well, trouble at home, travel the way you say 
The road don’t like me  
Travel away, travel it all away  
The road’s gonna end on me
 
Men, they like me ‘cause I’m a warrior, a warrior  
Stand on my feet, dance the warrior, the warrior  
Where would I be? I’d be a warrior, a warrior
 
Now the strangers have caught on and they’re riding in the backseat  
The river’s gonna wash all, yeah, the river it spoke to me 
It told me I’m small and I swallowed it down 
If I make it at all, I’ll make you want me

Trouble at home, travel the way you say  
The road don’t like me  
Travel it all, travel it all away  
The road’s gonna get on me
 
And I’m small  
The road’s gonna get on me  
Well, if it gets it at all  
The road’s gonna end on me
 
Like a warrior, a warrior  
Dance the warrior, the warrior




 










η μετριότητα  φέρνει
όρεξη για τίποτα...

Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2012

fr. or en. ?


.



 


Το μέσα μου είναι φτιαγμένο από ατραπούς
Και κατηφοριές
Και ανεμόσκαλες και λέιζερ
Και σε κάλεσα να μπεις κάτω απ’ την σκέπη του.

Καθώς θα μπαίνεις,
Θα μυρίζει μανταρίνια
Και ολοκαίνουρια αθλητικά παπούτσια.

Καθώς τώρα θα βγαίνεις,
(Το βλέπω και το βλέπεις. Σιγά σιγά ήδη βγαίνεις)
Πρωτοτύπησε παρακαλώ

Μπας και δεν σε ξανακαλέσω




Αν ήμαστε μηχανές, θα είχαμε το χάρισμα της αιωνιότητας.
Και θέλω να καταλάβεις






Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2012

στερνό κι άτοπο


.







Να μην ξαναβγείς
Τα μικρά συνηθισμένα
Μεγαλώνουν το χρέος
Κρύψου καλά και μην φανερωθείς

Θνητόρατη κράτα τη μοναξιά
Μέτρα τους χτύπους να σε πάρει ο ύπνος
Τους χτύπους της καρδιάς σου
Κράτα σφιχτά τη μοναξιά σου

Μάθε καλά να κολυμπάς
Νομίζω επιπλέεις
Στο μικρό σου Pearl Harbor
Το αν κολυμπάς πρέπει να ξέρεις




Μονάχα τους περαστικούς
Που με ρωτούν για δρόμους
Μπορώ χωρίς θάνατο
Να βοηθώ να φύγουν












Τι να ΄ναι άραγες εφτά και κάτι λεπτά
Έναν χρόνο μετά





Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2012

Χειμώνας ξανά

.






Η μετ’ αποδοχών τελείωσε
Ανώφελος ο μίτος για την επιστροφή αυτή
Ιμάντες ασφαλείας απαιτούνται
Μα δεν έχει γοητεία η πτώση έτσι
Και
.
.
.
.
.
Πέφτω
.
.
.
.
.
Και 
Με την άκρη του ματιού μου
Παρατηρώ τα πλάσματα
Που μπουσουλώντας περιεργάζονται
Πεδία ορατότητας απόντων
Καμβάδες και σκάφη
Περιεργάζονται

Σσσσσσσσσσσσσς
Δεν πρέπει να με ακούσουν. Να με δουν
Κάθετη στάση
Τα χέρια στο στήθος
Ακόμα να φτάσουμε









.