Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2009

για την ανεξερεύνητη γη




Πολύ λίγα να πεις
Για κάτι που σημάδεψε τη ζωή σου.
Πόσο μάλλον για κάτι που ακόμα τη σημαδεύει.
Ελάχιστα να γράψεις για την ομορφιά των συντρόφων σου
Που είναι εδώ. Δίπλα σου. Στο χρόνο.

Έχεις πολλά όμως να κάνεις
Στο τώρα
Στο εδώ.

Διαδικτυακή Terra Incognita καλώς όρισες επιτέλους!
Και είσαι δίπλα στους συνδέσμους μου!

Πεζό θα μου πεις ε;
Ε σε καλωσορίζω λοιπόν έτσι!
...με κάτι παλιό υπό άλλες συνθήκες
και ξέρω δεν κρατάς κακίες...


Κι όμως μας είπες ψέματα.
Και νιώσαμε σαν στο σπίτι μας.
Τα πόδια άφοβα τρίβαμε στην πολυθρόνα σου να ζεσταθούν.
και δεν πολυχαλιόμασταν για τις τρύπιες κάλτσες μας.
Κακά τα ψέματα.
Μας κέρδιζες μέρα με τη μέρα.
Αλλά θυμάμαι και παιδιά που χάθηκαν.
Άλλα ψάχνοντας να σε βρουν ,και άλλα πασχίζοντας να σε χάσουν.
Και όσοι σε ξέρανε καλά γαμωσταυρίζανε που δε σου καιγότανε καρφί.
Και εδώ που φτάσαμε δεν θα κωλώσω.
Γιατί πλέον μόνη νιώθω.
Το κρίμα στο λαιμό σου λοιπόν.
Φαντασμένο ανεξερεύνητο μπασταρδάκι.


Αλλά μια στιγμή.
Το κρίμα στο λαιμό μας.
Και σκατά στα μούτρα μας.
Κανένα δεν κάλεσες.
Καμία δεν παρακάλεσες.
Μόνοι μας σπρωχτήκαμε κοντά σου.
(και δεν λέω μας έσπρωξαν οι ράφτες, μόνο και μόνο μη με πούνε και προβοκατόρισσα)


1 σχόλιο:

  1. Διαπιστώνω τα εξής: η μοναδικότητα του καθένα
    εκδηλώνεται μέσα από τρόπο που αυτή διαπραγματεύεται κ πραγματώνει
    κάτι κοινό.
    Δημιουργούνται πόλοι απόσχισης, σημεία συσπείρωσης...
    Στο πέρασμα του χρόνου συνάπτεις μια ιδιότυπη
    σχέση οικειότητας κ σχεδόν ρουτίνας στο πρόσκαιρα απελευθερωμένο εδαφος.Όμως αρκεί μια κλεφτή ματιά πίσω από τον ώμο
    για να σιγουρευτείς ότι αμετάκλητα τα ρήγματα έχουν δημιουργηθεί και ότι άλλωστε ο πιο αβέβαιος τρόπος για να λύσεις ένα πρόβλημα είναι να διαλέξεις ενα δύσκολο.
    καλη σου μέρα (Σπυρ.)

    ΑπάντησηΔιαγραφή